POLOKAUST

Powiecie, że mam obsesję na punkcie nękania własnego narodu a przynajmniej jego wymownej części ale jestem jak widać kawałem niepolaka skoro prawdę stawiam wyżej od sympatii narodowych. Kiedy dobry rok temu, pojawił się w sieci teledysk z holenderską odmianą discopolo na temat przyjezdnych (naszych rodaków), w trakcie konsumpcji targały mną dwie emocje: wstyd i ubaw. Polak szczący pod drzewo, Polak przy stole zastawionym w 90-ciu procentach trunkami (w ramach szlachta się bawi), kac leczony wodą spuszczaną w kiblach na stacjach paliw do opróżnionych flaszek, niewiedza dotycząca działania ‘zamorskich’ urządzeń, bieganie w roboczych ciuchach po mieście… czy to jest fikcja? Niemcy kpią, Holendrzy kpią, nawet amerykanie mają setki niezłych dowcipów na nasz temat. O co czepiać się? Na co obrażać? Na roboty do Niemiec wyjeżdża w ogromnej części pokolenie młodych z upadłych pegeerów, mieszkańcy mieścin bez pracy, dzielnic nędzy w dużych miastach. Pewną cząstkę polskości sobie znanej zabierają ze sobą.

Telewizornia oburzyła się na witrynę holenderskiej populistycznej prawicy. Wymieniono noty dyplomatyczne lecz witryna stoi jak stała. Dlaczego? Dlatego, że właściwie nie ma o co przyczepić się. Polskie balety to nie jest wyłącznie wymysł Holendrów. Jest kilka wątków zalatujących czymś mało urodziwym np. “odbieranie miejsc pracy”, ale pewne polskie przeczulenia nie idą trochę w parze z tym co sami wyprawiamy u siebie. Kim jest w polskiej świadomości np. “ruski”? To tępawy, zacofany pijus, posługujący się obciachowym językiem, brudas itd. itp. Dla Holendra, Polak jest tym samym co Rosjanin dla Polaka. Wypracowujemy sobie pewne normy i mamy czasem możliwość obserwowania wyników tej pracy. Gdy w niemieckiej telewizji pokazano skecz z Polakiem który śpi z kozą w szopie i szuka żony Niemki – również oburzaliśmy się. Jeszcze ta koszulka z wielkim orłem – taka obraza. W moim skromnym przekonaniu nie trzeba jechać po taką hańbę za granicę. Uwalony jak stodoła i zarzygany kibol w szaliku czy w koszulce z orłem to niemal standard, podobnie jak jeszcze kilka lat temu złodziej w dresie z napisem POLSKA na plecach.

W porywie oburzeń, nie zauważamy wielu spraw. Skecz niemiecki-antypolski zawierał w sobie znany od dziesięcioleci “mit” który nas chwali. Wśród Niemek utarło się – nie wiem czy po dziś dzień – to że polski kochanek to dobra sprawa bo z fantazją. I nawet jeżeli Niemki marzą o takim to trudno im go zaakceptować gdy “sypia z kozą”, szczy pod drzewo i biega z wilgotną kropką na przedzie spodni od dresu. My to “kochamy”, ale od stu lat Niemcy mieli nas za zapóźnionych katolskich obwiesi i jedyne wnioski, które wyciągaliśmy z owego stanu rzeczy to głębokie filozoficzno-liryczne przemyślenia na temat międzyludzkiej nienawiści rasowej, narodowej etc.

Nie powiem, że malowany za miedzą obraz Polaków mnie cieszy, nie powiem że jest ścisły a przynajmniej pozytywnie aktualizowany. Nie pomaga rodakom, którzy w Europie czują się jak u siebie a nie u bauera na saksach. Jednak kogo winić? W mojej skromnej opinii każda ze stron powinna zająć się swoimi rodakami. My powinniśmy popracować nad wizerunkiem (choć czy kogoś wyjeżdżającego interesuje szanowanie statusu kulturowego kraju z którego dał nogę?) a Holendrom przydałaby się refleksja nad zjawiskiem euro-wieśniactwa, które jest tym samym co nasz stosunek do Rumunów, Cyganów czy “Ruskich” tyle że z większym ‘stanem posiadania’.

Sam właściwie nie wiem co zrobiłbym gdyby gdzieś obok wprowadziła się cygańska rodzina i urządzała co wieczór spotkania folkowe z tańcami. Nie wiem jak traktowałbym ukraińskich budowlańców, śpiewających po nocach dumki w piwnicy, która służy im okresowo za apartament. Sam nie wiem jakbym czuł się gdybym wokół widział więcej Maorysów niż Polaków. Właściwie mniej śmiejemy się z przyjezdnych gdyż zaczynamy pojmować ich sytuację. Uciekają przez biedą a Polacy trochę tej biedy jednak zaznali. Czy Holendrzy mogliby to zrozumieć? Abstrahując od tego czy powinni, zapewne ciężej im to przyjdzie gdy zamiast szczątkowego zrozumienia dla nich z naszej strony będziemy udowadniać im iż śmiejąc się, krytykując czy irytując, zachowują się jak hitlerowcy w Auschwitz.

 

(fot. emigrants / http://mole.my)

 

Pod jednym z artykułów o polskich emigrantach w Londynie ktoś napisał tak (tłumacz.):
/…/Wielka Brytania to chory kraj. Jest już kilka milionów Polaków, mają teraz lepszą sytuację gospodarczą niż my (chodzi zapewne o zieloną wyspę – przyp. Romskey) i jakoś nie wracają. Dlaczego? Dlatego że rzad (brytyjski) ich nie wypuszcza. Pasuje politykom to nowoczesne niewolnictwo, gdy dla nas pracy brakuje./…/