TUSK : To tylko publicystyka… (to do Ciebie)

Około 90% pytań zadawanych politykom na konferencjach prasowych cechuje spiskowa podejrzliwość lub zwyczajny kretynizm. 90% udzielonych odpowiedzi zawiera mało urokliwą zdawkowość lub nieprzyswajalną dla zdrowego umysłu demagogię. Od dłuższego czasu nie oczekuję od takich spotkań konkretów. Kiedy jednak słyszę że polityk poproszony o odniesienie się do jednej z ostrzejszych wypowiedzi znanego tu i ówdzie publicysty kwituje rzecz słowami które zawarłem w tytule to czuję że oberwało się wszystkim piszącym.

Nie sposób zaprzeczyć, to co jeszcze 10 lat temu nazywano komentarzem politycznym zmieniło nieco formę. W internecie pojawił się bardzo zróżnicowany publicystyczny wolontariat który odebrał wielu wiernych słuchaczy znanym i cenionym. Atutami młodych kadr stały się bardziej przystępny język, niezależność tak komercyjna jak polityczna, anonimowość pozwalająca wyrażać więcej niż to na co pozwala nasz tolerancyjny kraj, możliwość nawiązania dyskusji i ‘czysta karta’ nakazująca sądzić iż nikomu nieznany komentator jest kimś bardziej z nas niż z ich.

Może słowo o zjawisku. Motywacje piszących są różne choć generalnie można mówić o kilku wiodących przeplatających się nurtach.
- idealiści – trybuni ludu, stawiający przed sobą konkretny cel wywierania wpływu na władze (taką rolę widziałem dla siebie)
- analitycy – ludzie obdarzeni przenikliwością lub nad-przenikliwością dzielący się swoimi odkryciami
- populiści (gwiazdorzy)- piszący barwnie o tym co lud chce usłyszeć w sposób do którego lud nawykł w fabryce i w polu
- populiści (biznesmeni) – piszący j/w tyle że z innych pobudek
- artyści – dzielący się oryginalnymi interpretacjami politycznej rzeczywistości.
- adepci – ludzie którzy chcieli spróbować swoich sił w dziennikarstwie

W kwestii poruszanych tematów określiły się dwa główne nurty a zarazem cele : sprawy bieżące i teksty ponadczasowe (kultowe). Cechą łaczącą dokładnie wszystkich piszących (łącznie ze “starymi znanymi wyjadaczami”) było i jest osiągnięcie widoczności. Rywalizacja toczyła się i toczy na kilku płaszczyznach :
- ostrości wypowiedzi
- barwności metafor i agresywnego sarkastycznego komizmu
- wyszukanej lub eksperckiej formy (sfera w zaniku)
- dostępu do unikalnych danych (rzadkość)
- prowokacji
- oryginalności/kontrowersyjności

“Rynek opinii” nie jest wolny od problemów. Piszących przybywa przez co rozmywa się wyrazistość spolecznych ocen i oczekiwań. Koniunkturalizm, skupienie się właściwie wokół jednego medium TVN – powodują iż tworzą się niepisane reguły których stosowanie zapewnia widoczność a odrzucenie grozi “wypadnięciem z obiegu”. To bardzo niekorzystny czynnik. Jeszcze niedawno bardzo wyraźnie zarysowywała się różnica między takim centrami (określającymi formę) jak Onet, Salon24 czy Studio Opinii. Podziały polityczne w społeczeństwie wywołały jednak migracje czytelników i komentujących przez co trudno dziś mówić o zjawisku które było obecne w obszarze prasy czyli upraszczając Gazeta Wyborcza – intelektualiści, Nasz Dziennik – mohery. W sieci rozwinął się język uniwersalny który w połączeniu z inspiracjami pochodzącymi z jednego medium (TVN) wpływa na ujednolicenie tak publikowanych treści jak i piszących.

Czy można jednak niezależny rynek opinii całkowicie zignorować ? Uznać za coś co tylko pierwotnie wydawało się czymś rozwojowym, potencjalnie niebezpiecznym lub przynajmniej wartym uwagi ? Coś co staje się coraz bardziej nijakie i przewidywalne mimo nadal sporego zaangażowania wielu piszących ? Coś co jest spychane po za obszar uwagi przez monopolizujące rynek znane media i czysto biznesowe inicjatywy typu Politykier.pl czy podparte prestiżem ‘znanych’ Ideosfera.pl który proponuje chwytliwe dla idealistów tematy choć nieco dziwi że logowanie łączy się z zakreśleniem bodajże 4 okienek zgody na przetwarzanie danych osobowych przez portal WP i firmę SANNAO o bliżej nieokreślonym charakterze a wszystko pod patronatem instytucji o niezbyt udanej twarzy TP.SA (twórcy ideosfery.pl wspierają częściową cenzurę sieci) ?

Demokracja sieci i swoboda okazały się destrukcyjne dla naszych ambicji. Górę wzięły czynniki o których wspominałem w tekście “Spowiedź komunisty”. Niegdyś spontaniczne hasła tworzenia społeczeństwa obywatelskiego czy thin-tanków zostały rozmyte słabościami lub skonsumowane przez dysponujących poważnymi środkami autopromocji (opłata za promowanie własnych idei jakoś nie mieści się w ramach moich oczekiwań). Ci ostatni będą wyznaczać nurty i opinia premiera może stać się (o ile to już nie stało się) faktem określającym stosunek polityków do całokształtu przestrzeni internetowej i medialnej. Czy powinniśmy pozwolić na tą marginalizację ? Czy nie mamy niczego do powiedzenia i nie kierujemy swoich opinii również nieco wyżej ?

Możemy żyć in-vitro i trzylatkami pogryzionymi przez rottweilery ale nie wybaczyłbym sobie tego abym nie zadał pytania : Ilu nas właściwie jest ? “Nas” czyli tych którzy pisząc o problemach współczesności nie piszą wyłącznie a muzom lub garstkom sympatyków i przyjaciół. Czy żyją wśród nas idealiści których nie interesują opiekuńcze skrzydła podejrzanych mecenasów ?
Jeżeli macie jakieś propozycje piszcie. Nie jest mi obojętna odpowiedź na pytanie : “czy władza nas słyszy”.
Dołącz (bez żadnych zobowiązań) :

 

 

Podstawowym celem przedsięwzięcia jest trwałe określenie swojego stosunku do cenzorskich ciągotek i praktyk monopolistycznych.

 

 

Kod do wklejenia buttona (nie jest linkiem):

Apostrofy można zastąpić cudzysłowami lub po prostu skopiować obrazek i wkleić.

<img src='http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic1.png' />

<img src=’http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic_bw.png’ />

<img src=’http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic_glossy.png’ />

<img src=’http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic_gray.png’ />

<img src=’http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic_wb.png’ />

<img src=’http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic_yellow.png’ />

<img src=’http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic_olive.png’ />

<img src=’http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic_red.png’ />

<img src=’http://romskey.files.wordpress.com/2010/10/bpmic_blue.png’ />